Abrimos o prazo de patrocinios de jalpóns para Cans 2019

Como cada edición, o Festival de Cans abre o prazo para empresas que desexen patrocinar o festival. As entidades que estean interesadas en amadriñar ou apadrinar jalpóns ou en facer calquera proposta de patrocinio poden contactar co festival a través do mail patrocina@festivaldecans.com, ou a través das redes sociais.

Ademáis dos singulares jalpóns, o festival tamén ofrece a posibilidade de anunciarse con spots a través da pantalla xigante instalada no Torreiro durante o evento, un espazo moi solicitado o pasado ano por festivais de verán de Galicia e Portugal, por concellos e por empresas locais.

Os patrocinios privados constitúen unha parte salientable da financiación do Festival de Cans e ó mesmo tempo repercuten na visibilidade das empresas, nun certame da relevancia e singularidade de Cans.

O Festival máis seguido de Galicia

Según as últimas cifras que se poden consultar nas redes sociais esta mesma semana, Cans é o festival de cine máis seguido en RRSS de Galicia con case 35.000 seguidores en Facebook, e mesmo o segundo incluíndo a todos os grandes festivais de música, xa que só está por detrás dun macrofestival como o Resurrection Fest de Viveiro.

Máis sorprendentes aínda son as cifras a nivel estatal, onde o Festival de Cans se sitúa como terceiro festival de cine con máis seguidores en FB, só por detrás de xigantes como Sitges con 70.000 seguidores ou San Sebastián, con cerca de 50.000. Ademáis, o Festival de Cans ten arredor de 8.500 seguidores en Twitter.

É preciso dicir que as redes sociais do festival están activas todos os días do ano, sendo as publicacións que adicamos os nosos patrocinadores un excelente retorno para os mesmos debido o seu gran alcance. 

Por último salientar que a nosa páxina web (onde está inserido un banner permanente no que incluimos os nosos patrocinadores máis importantes) ten un pico no mes de maio de case 80.000 visitas, das cales un 77% son novos visitantes.

O FESTIVAL DE CANS ABRE CONVOCATORIA PARA A SÚA XVI EDICIÓN

O Festival de Cans traballa xa a tope na XVI edición do festival, que este ano terá lugar entre o mércores 22 e o sábado 25 de maio. Este martes, 8 de xaneiro, o festival abre a súa convocatoria a concurso para a recepción de curtametraxes Continúe lendo O FESTIVAL DE CANS ABRE CONVOCATORIA PARA A SÚA XVI EDICIÓN

O DOCUMENTAL “SAD HILL DESENTERRADO” PECHA ESTE DOMINGO O CICLO “CANS TODO O ANO”

O ciclo Cans todo o ano, que o Festival de Cans organiza durante todo o ano coa Sala Ingrávida e co CineClube Rebobina, chega este domingo 23 ás 19,00 horas á súa última proxeción do ano, e faino por todo o alto. Continúe lendo O DOCUMENTAL “SAD HILL DESENTERRADO” PECHA ESTE DOMINGO O CICLO “CANS TODO O ANO”

O FESTIVAL E GADIS ENTREGAN ÓS VECIÑOS CESTAS DE NADAL

Como cada Nadal nos últimos anos, o Festival de Cans e a empresa Gadis achegaron ás veciñas e veciños de Cans, vinte cestas de Nadal para agradecerlles a moitas familias a estreita colaboración que manteñen co festival. Continúe lendo O FESTIVAL E GADIS ENTREGAN ÓS VECIÑOS CESTAS DE NADAL

NACE “PROXECTA”, COORDINADORA DE FESTIVAIS DE CINEMA DE GALICIA

Este martes 18 de decembro presentouse no Museo das Peregrinacións de Santiago Proxecta, a que será histórica primeira coordinadora de festivais de cinema de Galicia.

Continúe lendo NACE “PROXECTA”, COORDINADORA DE FESTIVAIS DE CINEMA DE GALICIA

O Festival de Cans bateu nesta edición o seu record de contratacións sumando 126 persoas

O Festival de Cans converteuse na presente edición en moito máis que o gran acontecemento cultural do mundo rural en Galicia. Pouco a pouco, o certame está defininíndose tamén como un proxecto que demostra a importancia da cultura á hora de incrementar a riqueza e postos de traballo. Continúe lendo O Festival de Cans bateu nesta edición o seu record de contratacións sumando 126 persoas

12.000 persoas asisten ao Festival de Cans na súa edición con programación máis ambiciosa

A décimo quinta edición do Festival de Cans congregou ao longo dos seus catro días de duración a unhas 12.000 persoas que esgotaron todas as sesións con entradas á venda, ben anticipadamente ou durante a celebración do evento. Continúe lendo 12.000 persoas asisten ao Festival de Cans na súa edición con programación máis ambiciosa

O Festival de Cans proxecta este domingo as obras gañadoras na súa XV edición

Este domingo, 3 de xuño ás 20h00, o público terá a última oportunidade de ver as curtas gañadoras na XV edición do Festival de Cans na Sala Ingrávida do Porriño. Continúe lendo O Festival de Cans proxecta este domingo as obras gañadoras na súa XV edición

Matria bate récords e faise con catro premios no 15º Festival de Cans

O Festival de Cans entregou hoxe, na gala final do seu día grande, os premios correspondentes á súa 15ª edición. A curta Matria, de Álvaro Gago, fixo historia ao converterse na primeira en acadar catro premios en Cans Continúe lendo Matria bate récords e faise con catro premios no 15º Festival de Cans

Fernando Trueba, no Coloquio na Leira en Cans: “A comedia é un misterio”

Esta mañá, Fernando Trueba foi o protagonista dun memorable Coloquio na Leira en Cans, no que falou de humor, de cinema e de proxectos futuros, ademais de compartir cun atentísimo público anécdotas dos mitos da séptima arte cos que tivo a fortuna de compartir filmes ou comidas. Continúe lendo Fernando Trueba, no Coloquio na Leira en Cans: “A comedia é un misterio”

Fernando Trueba, Gracia Querejeta e Burning encabezan o día da entrega de premios en Cans

Un ano máis, o Festival de Cans chega á súa fin e faino por todo o alto, coa entrega dos premios desta 15ª edición pero tamén co audiovisual, a música e os encontros máis interesantes. Continúe lendo Fernando Trueba, Gracia Querejeta e Burning encabezan o día da entrega de premios en Cans

O xurado de videoclips premia “Omertá”, dirixido por Gero Costas para BALA

Onte tivo lugar na Praza do Concello a gran festa dos videoclips da Noite GIA: proxectáronse as dezaoito pezas a concurso que amosan o estado actual da creatividade da música e o audiovisual galego, nun evento que rematou por todo o alto, co público bailando coa cumbia de Esteban & Manuel. Continúe lendo O xurado de videoclips premia “Omertá”, dirixido por Gero Costas para BALA

A Noite das Homenaxes, concertos e o audiovisual que vén protagonizan o venres en Cans

Hoxe venres a programación de Cans vén cargada de momentos emocionantes, incluíndo o que é probablemente o máis emotivo do Festival: a Noite das Homenaxes. A produtora Chelo Loureiro colocará a súa estrela no Torreiro e recibirá o Premio Pedigree’18, máximo galardón do Festival de Cans Continúe lendo A Noite das Homenaxes, concertos e o audiovisual que vén protagonizan o venres en Cans

KEVIN VS. RAY (AVANCE)

KEVIN VS. RAY (AVANCE)

Dirección e guión: Eduardo Herrero e Manuel Lemos.

Producido por: Grupo Control Z.

Vai de: Entre os anos 80 e 90 do século pasado, Kevin Weatherill vendeu centos de milleiros de discos á fronte do grupo británico Immaculate Fools. Un día deixouno todo atrás para se converter en Dirty Ray, un artesán da música a pequena escala. Agora está de volta no lugar en que máis valorado se sentiu sempre como artista. Aquí sempre será Kevin… sen deixar de ser Ray ao mesmo tempo. Porque cando o éxito te arrastra, ou nadas ou te afundes. Non hai maior éxito que a supervivencia.

Xénero: Documental musical.

Estado: en rodaxe.

O detalle: Galicia é a terra prometida particular do protagonista. A comezos dos anos 90 atopou o seu oco na tranquila vila chairega de Guitiriz. Tras un exilio de case dúas décadas nas montañas de Gales, desde 2016 está establecido en Cambados porque, desta volta, “quería vivir preto do mar”.

Sábado 26 | 18h00 | Invernadoiro de Mucha do Peso

Prezo: 5€ (concerto de Kevin Weatherill + presentación do primeiro avance de Kevin vs. Ray)

Coa presenza de Kevin Weatherill, os directores Eduardo Herrero e Manuel Lemos máis Enrique Otero, da produtora Control Z.

 

CASAMANCE: LA BANDA SONORA DE UN VIAJE

CASAMANCE: LA BANDA SONORA DE UN VIAJE | 2016 | 92’ | español, francés, wolof

Dirección, guión e montaxe: Paloma Zapata.

Produción: Jordi Canora, Estefanía Ten.

Fotografía: Iñaki Gorraiz.

Son: Roger Orcau, Ramón Rico, Pablo Gregorio.

Música: Depedro, Dieuf-Dieul de Thies.

Elenco: Jairo Zavala “Depedro”, Ángel Carmona, Adamantios Kafetzis.

Vai de: “Non importa de onde son, importa cara a onde vou”, di Jairo Zavala (Depedro) cando lle preguntan polas súas orixes. Durante unha entrevista con Ángel Carmona xorde a idea de buscar a música que Jairo escoitaba na súa infancia. A viaxe a Senegal que segue está chea de música e ritmo: un percorrido cara o latido do mundo, o lugar onde se orixinaron o soul, a rumba e o rock. A procura da música do lendario “griot” (trobador) Lamine Konté leva a Depedro de Dakar a Casamance e, polo camiño, acaba compartindo actuacións ou jam sessions espontáneas.

Xénero: Documental musical.

O detalle: A de Cans é a primeira proxección nun festival galego deste filme que foi seleccionado xa en certames internacionais como o Visions du Réel CIFFR de Rotterdam, o festival de Guangzhou (China) e moitos outros especializados no documental musical, como o Docurock (Tenerife), o BMVF de Bogotá ou o MUVI de Lisboa.

Venres 25 | 18h30 | Baixo de Bugarín

Entradas esgotadas

Coa presenza da directora Paloma Zapata e o protagonista, Jairo Zavala “Depedro”, que actuará esa mesma noite no espazo Mahou da Leira de Alicia

RUBÉN DOMÍNGUEZ, UNHA DÉCADA DE CREACIÓN (2008-2018)

Rubén Domínguez, unha década de creación

Sábado 26 | 20h30 | Invernadoiro de Mucha do Peso

Prezo: 3€ (concerto de Pantis + retrospectiva de clips)
Coa presenza de Rubén Domínguez

Rubén Domínguez naceu e creceu en San Vicente, unha aldea de interior nunha península da costa atlántica. Neto de Siña Carme, fillo de Carme e Manolo, a súa primeira gran influenza foi Manolito, que lle descubriu Nirvana e Radio 3. O teletexto descubriulle as pelis de madrugada da 2 e nese momento decidiu que faría o que lle molase. Iso incluíu dende un comezo a música, con Telephones Rouges, Cudevaso, Chicharrón e hoxe como Pantis, pero tamén o deseño gráfico, múltiples proxectos artísticos baixo o colectivo Prenom (coa fotógrafa e realizadora Mar Catarina) e unha vintena de videoclips vinculados case sempre á escena musical galega, nos que desenvolveu unha mirada e unha estética propias dunha riqueza difícil de abarcar. No Cuberto de Mucha do Peto proxectaremos dez deles, que Rubén explica coas súas palabras:

SR. ANIDO – “16” (2008)

Este é o primeiro videoclip que realicei a partir dunha idea de Rafa Anido. Coñeciámonos desde pouco atrás e el, claro, enterouse de que estudara na Escola de Imaxe e Son. Eu aínda non tiña moi claro ao que me quería adicar dentro do campo da imaxe, máis aló da miña paixón polo cinema. Nel descubrín as posibilidades eternas do videoclip. Mesturalo todo e deixar todo con interrogantes. Narratividade, estética, xestualidade e colisións entre imaxe e ritmo. Aquí está a semente.

NOVEDADES CARMINHA – Yo No Uso Condón (2009)

No 2009 estábase cocendo rapidamente o Galician Bizarre. Multitude de bandas novas e moitas relacións persoais entre elas. Na edición do 2008 do Festival Sereas e Piratas coincidimos tocando Telephones Rouges e Novedades Carminha. Fixémonos colegas, claro. De aí, propuxéronme facer un videoclip coa miña visión a partir de imaxes que gravaran eles de si mesmos por Madrid. Naquel momento, e, cun corte máis punk na súa música, optei por gravar máis material nun concerto seu en Compostela, e montalo con cores primarias e textos de reminiscencias punk, a modo de karaoke. Hai un abuso intencionado do corte de planos en dúas tonalidades, aceleracións da imaxe e ruído en xeral. Tiña moito que ver co momento.

FRANC3S – ¿Cómo Haremos Para Desaparecer? (2011)

A primeira colaboración cos Franc3s e a primeira vez que me enfrentei a unha coreografía. Os medios de produción eran escasos e a coreografía era bastante pobre. Todo me lembraba a certos vídeos independentes dos oitenta nos que había ruído e amateurismo, pero ambas cousas, facían gañar en autenticidade ao que se mostraba. Franc3s eran unha banda rara, que, segundo os profesionais da música, non sabían tocar. Agora tampouco sabían bailar e o director do videoclip tampouco sabía limpar un croma.
Todo sumaba.

MULLET – Puerto Del Sonido (2012)

Realizado durante a miña estadía en Lisboa, comezou coma unha idea vaga para un traballo da universidade e foise consolidando ata dar pé ao resultado, que gañou na sección de videoclips do Festival de Cans do 2012. Cos experimentos levados a cabo nun videoclip anterior de Mano de Obra e cunha narrativa lineal sinxela, nel botín man do collage fotográfico para construír unha crítica da Igrexa e o goberno, en tempos moi escuros para moitos coletivos sociais, e, en especial, o LGTBI.

MUSEL – Raiolo (2015)

Este é o meu videoclip favorito de todos cantos fixen ata agora e dubido moito que algún o poida superar en contido e enerxías postas nel. É a segunda colaboración cun proxecto de Óscar Vilariño (Mullet, A Veces Ciclón, TAB) e nel volveume dar carta libre para facer o que quixera. Coa teima da inmersión na imaxe e das capas de contido que a compoñen, construín un relato en flashback, empregando material de arquivo do meu diario visual en Brasil e outras cintas de material anterior. Nel unha parella que se escribe desde a distancia con imaxes, narra os baleiros, as pausas, nun proceso cheo de colisións, pensamentos reiterativos, dor e perda. Un collage esquizofrénico, onde cada píxel conta.

PANTIS – Viaduto (2016)

O primeiro videoclip que realicei para min mesmo co proxecto de Pantis. Co disco recén saído e sen diñeiro para encargar un traballo externo, tirei de inventiva e practicidade para realizar un lyric-video minimalista e de ambiente escuro. Cun autorretrato en plano fixo e letras superpostas, o ritmo das palabras e os símbolos marca a montaxe e delimita o espazo, convertíndose as palabras, por momentos, en cárcere da imaxe.

CHICHARRÓN – Ensíname a durmir (2016)

Outro videoclip para outro proxecto persoal. Xunto con Mar Catarina, a miña compañeira en Prenom e grande realizadora e fotógrafa, pensamos a peza coma unha continuación do traballo gráfico desenvolvido na capa do disco Postal e, en xeral, en todo o concepto visual da banda para o álbum. Con imaxes de gran beleza filmadas por Mar Catarina ao longo de toda a costa galega e algunha que outra do Alentejo, compuxemos un videoclip de lonxanía, mirada e pouca presenza humana. Desas veces nas que a imaxe e a canción son indivisíbeis.

ESPOSA – Xardín Interior

Este videoclip é como unha segunda cara do videoclip de “¿Cómo Haremos Para Desaparecer?”. Que mudou en sete anos? Moito máis coñecemento técnico e moito máis claras as ideas. Quería un clip no que a presenza fora toda da banda e as súas personalidades tan marcadas e tan diferentes. Quería que estiveran tocando, porque a súa personalidade e inocencia no escenario tiña que ser capturada. Con estas premisas e botando man da miña querencia polo collage e a tolería visual, o videoclip constitúese como unha explosión de formas, rostros e pureza. Todo o tempo pensaba nunha portada dun disco dos Feelies que foi a inspiración para o deseño e a montaxe.

PANTIS – Alén (2017)

Un tour de force dun ano e tres meses. Comecei a facelo no meu tempo libre como xeito de experimentar formas na animación e no deseño gráfico. Pantis era un lugar perfecto para isto. A aventura foise complicando e atrasando por diferentes eventualidades, máis tamén se foi enriquecendo con máis coñececemento técnico e artístico. A historia foise moldeando ao meu percurso vital e acabou sendo un reflexo verdadeiro da temática da canción: a identidade, os remordementos e o amor.

PANTIS – Mar (2018)

Cuarto videoclip para Pantis e quizais o momento, a canción, de traballar a miña propia xestualidade. A través de bucles de imaxe que me fan, como personaxe do videoclip, suspenderme no tempo e no espazo, falo de bloqueos vitais, paredes invisíbeis que nos limitan e nos aplastan. Gravado no entorno de Cospeito, non sen dificultade polas inclemencias metereolóxicas, o espazo e a luz tamén falan das sensacións contidas e o berro sostido que se desenvolve durante todo o videoclip.

Palmarés do III Concurso de booktrailers ‘O Ollo de Vidro’

Logo de reunirse o xurado e pasar por duras deliberacións, hoxe á tarde vimos de coñecer as pezas premiadas no III Concurso de booktrailers ‘O Ollo de Vidro’, que este ano impulsa o Festival de Cans.

Premio do xuradoO principiño, de Laura Lorenzo, Ainoha Martínez, Monique Otero, Lourdes Manteiga e Carlos Lago (do IES Pino Manso). Continúe lendo Palmarés do III Concurso de booktrailers ‘O Ollo de Vidro’

O Festival de Cans acolle mañá a proxección dos seus dous filmes de apertura: ‘A estación violenta’ e ‘British Winters’

Mañá xoves, o Festival de Cans terá filme de apertura por partida dobre. Se habitualmente é unha longametraxe a encargada de inaugurar o Festival logo da Noite dos veciños e veciñas do mércores, este ano o público terá a oportunidade de desfrutar de dúas películas moi esperadas: A estación violenta British Winters. Continúe lendo O Festival de Cans acolle mañá a proxección dos seus dous filmes de apertura: ‘A estación violenta’ e ‘British Winters’

O 15º Festival de Cans abre mañá pondo o foco na literatura e a veciñanza

A 15ª edición do Festival de Cans comeza mañá mantendo o seu espírito de sempre, ese agroglamour que xunta o achegamento ás últimas novidades culturais e cinematográficas e a celebración da identidade da aldea. Continúe lendo O 15º Festival de Cans abre mañá pondo o foco na literatura e a veciñanza

Xa temos finalistas para ‘O ollo de vidro’, o concurso de booktrailers impulsado polo Festival de Cans

Mañá mércores, o Baixo de Bugarín acollerá ás 19:00 a final de ‘O ollo de vidro’, o concurso de booktrailers que o Festival de Cans impulsou este ano no marco da iniciativa da canle de YouTube Recoméndoche un libro. Continúe lendo Xa temos finalistas para ‘O ollo de vidro’, o concurso de booktrailers impulsado polo Festival de Cans

Coloquio na Leira: Fernando Trueba

Coloquio na Leira: Fernando Trueba


Sábado 26 | 12h00 | Espazo Mahou da Leira de Alicia

Fernando Trueba (Madrid, 1955) é, por palmarés, popularidade, prestixio e relevancia cultural, un dos cineastas imprescindibles da historia do cinema español. Igual que tantos grandes do cinema, foi crítico antes de dirixir a súa primeira película, Ópera prima. Dende aquela chegarían dezaseis filmes nunha traxectoria audaz e arriscada, lembrada, como é lóxico, polos seus numerosos éxitos: Sé infiel y no mires con quién, El año de las luces, El sueño del mono loco, La niña de tus ojos, El artista y la modelo ou Belle Époque, coa que gañou o Oscar a Mellor película en fala non inglesa. Un premio que se suma aos seus nove Goyas, a Concha de Prata a mellor director, un Oso de Prata do Festival de Berlín, ou o privilexio de ter colaborado cunha lista de intérpretes que faría o reparto soñado de calquera. Por suposto, están os grandes actores e actrices españois como Penélope Cruz, Carmen Maura, Fernando Fernán Gómez, Antonio Banderas, Ariadna Gil ou Antonio Resines, pero tamén unha serie de estrelas internacionais impresionante: Melanie Griffith, Daryl Hannah, Claudia Cardinale, Jean Rochefort, Ricardo Darín, Jeff Goldblum, Hanna Schygulla ou Miranda Richardson pisaron o plató con Trueba, que tamén colaborou co guionista máis lembrado do cinema español: Rafael Azcona.

Con todo, esta filmografía centrada en éxitos habitualmente ligados á comedia esconde tamén varios xiros máis ou menos inesperados, como o que deu cara o documental musical en Calle 54 e El milagro de Candeal (que por outra parte tiña un antecedente en Mientras el cuerpo aguante, o seu filme sobre Chicho Sánchez Ferlosio) ou a súa celebrada incursión na animación en Chico y Rita. Así mesmo, en paralelo á súa labor de director e guionista tamén produciu películas como Alas de mariposa (de Juanma Bajo Ulloa) ou La buena vida (do seu irmán David Trueba) e foi presidente da Academia das Artes e as Ciencias Cinematográficas.

No coloquio da Leira de Alicia poderemos escoitar as experiencias e opinións deste gran contador de historias, que é en si mesmo historia viva do cine español.

 

 

Coloquio na Leira: Gracia Querejeta

Coloquio na Leira con Gracia Querejeta

Coloquio na Leira con Gracia Querejeta
Sábado 26 | 17h00 | Espazo Mahou da Leira de Alicia

Poucas persoas teñen no cine español actual unha traxectoria coa relevancia da de Gracia Querejeta (Madrid, 1962). Gañadora dun Goya (pola curta documental El viaje del agua) ou un Premio do Xurado de Donosti (polo guión de Siete mesas de billar francés), a súa vida estivo intimamente ligada ao cinema dende pequena por mor da súa familia: é filla da deseñadora de vestiario María del Carmen ‘Maiki’ Marín e o produtor Elías Querejeta. Sendo nena xa apareceu diante das cámaras en Las secretas intenciones (de Antxon Eceiza, protagonizada por Jean-Louis Trintignant) e Las palabras de Max (de Emilio Martínez Lázaro), pero a súa vocación non era a de ser actriz, e estudou Historia Antiga antes de poñerse detrás da cámara e iniciar a carreira de directora que tanto recoñecemento lle traería.

Na súa obra destaca o tratamento das relacións familiares como tema fundamental e a crítica ten recoñecido especialmente o seu talento para a dirección de actores e actrices e o traballo con intérpretes adolescentes. Este protagonismo de personaxes xuvenís é común á súa primeira longa Una estación de paso, que gañou o Premio Especial do Xurado da Seminci en 1992, a exitosa Héctor, nominada a catro Goyas e gañadora no Festival de Málaga de 2004, e a máis recente 15 años y un día, tamén gañadora en Málaga. Ao longo da súa carreira ten colaborado cun listado de profesionais que amosa a relevancia do seu traballo: guionistas como David Planell, Antonio Mercero, Manuel Gutiérrez Aragón ou seu pai Elías Querejeta, actores e actrices como Bibi Andersson, Joaquim de Almeida, Adriana Ozores, Blanca Portillo, Amparo Baró ou Antonio de la Torre… Entre esas colaboracións destaca a que iniciou con Maribel Verdú en Siete mesas de billar francés, que suma catro filmes con Ola de crímenes, a comedia que estreará este ano.

A maiores do seu prestixioso traballo na ficción, Gracia Querejeta ten protagonizado tamén apreciables incursións no documental, ás veces no ámbito deportivo, como en La roja. De Brasil a Brasil ou Di Stéfano, e ás veces no ámbito político, como o filme colectivo Hay motivo ou Primarias, seguimento realizado con Fernando León de Aranoa e Azucena Rodríguez da campaña que enfrontou a Joaquín Almunia e Josep Borrell polo liderado do PSOE. Tamén explorou a dirección para televisión, onde ten participado en proxectos tan populares como Cuéntame cómo pasó ou Hospital Central, e foi brevemente vicepresidenta da Academia das Artes e as Ciencias Cinematográficas.

No día grande do Festival teremos a fortuna de contar con esta prestixiosa cineasta para falar sobre a súa traxectoria de toda unha vida ligada ao cinema.

Encontros AISGE con actores e actrices

Encontros AISGE con actores e actrices

Miércoles 24, jueves 25 y viernes 26 | 11h30 | Baixo do Moncho

Despois do éxito na pasada edición, repítese a colaboración entre o Festival de Cans e AISGE, pola que o Baixo de Moncho acollerá durante tres mañás seguidas coloquios nos que diferentes intérpretes analizarán o papel dos actores e actrices na sociedade dende múltiples perspectivas. O encontro do mércores 23 levará o título de Pioneiros no oficio de interpretar e contará con dúas figuras esenciais da arte dramática en Galicia para analizar a evolución da profesión nos últimos cincuenta anos: Manuel Lourenzo (de actualidade polo seu papel de Terito en Fariña), e Pilar Pereira. O xoves 24 contaremos con Tamara Canosa, Mariana Fernández e Berta Ojea, tres actrices que participan tamén de asociacións e institucións, para debater no encontro Igualdade: avanzamos algo desde o ano anterior? Finalmente, o venres 25 teremos a oportunidade de escoitar a Isabel Blanco, Nieve de Medina e Nieves Rodríguez en Acoso sexual, fin do tabú? explicando dende o ámbito da interpretación esta cuestión que nos últimos tempos comeza a tratarse abertamente.

Programa en directo: “El séptimo vicio” de Radio 3, con Javier Tolentino

Programa en directo: El séptimo vicio, de Radio 3, con Javier Tolentino

Mércores 23 | 19h00 | Baixo de Moncho
Xoves 24 | 16h00 | Casa do Cid
Venres 25 | 20h00 | Baixo de Moncho

Este ano El séptimo vicio instálase en Cans. O xornalista Javier Tolentino conducirá durante tres días dende o Festival o programa radiofónico de referencia dos cinéfilos e cinéfilas, en concreto dende lugares tan emblemáticos do festival como o Baixo de Moncho ou a Casa do Cid. O público de Cans poderá ver así en directo as entrevistas e actuacións deste espazo que defende apaixonadamente o movemento das curtametraxes e tenta retratar as novas vangardas cinematográficas.

Encontro sobre subtitulado e linguas minorizadas

Encontro sobre subtitulado e linguas minorizadas

Xoves 24 | 13h00 | Baixo do Moncho

O cinema, e en xeral a cultura creada en linguas minorizadas, atópase en moitas ocasións con barreiras de cara á súa distribución e exhibición. O experto da Universidade de Vigo Pablo Romero-Fresco e os cineastas galegos Alfonso Zarauza e Álvaro Gago abordarán o papel do subtitulado como ferramenta para a diversidade cultural en relación ao noso audiovisual, mais tamén para afondar no que o subtitulado supón para a accesibilidade de persoas que non teñen as capacidades plenas para percibir un filme.

Magín Blanco

Magín Blanco

Sábado 26 | 13h00 | Baixo de Carlos e Parque do Río | Actividade en colaboración coa Secretaría Xeral de Política Lingüística – Xunta de Galicia.

Retrospectiva de videoclips + concerto

Dende 2010, Magín Blanco vén editando unha serie marabillosa de discos orientados ao público infantil, xoias do xénero con elementos teatrais como A nena e o grilo, Gatux@ ou o recente Camiños. Este aparente cambio de orientación non foi tan brusco como podería semellar, xa que a calidade literaria das letras e a facilidade para a colaboración con músicos e músicas de diferentes estilos son constantes dunha carreira discográfica que iniciou como líder de La Rosa, xunto cos tamén ourensáns Cosecha Roja unha das bandas máis inxustamente ignoradas na historia do pop en Galicia. Do seu talento da fé o listado de artistas que aparecen nos seus discos: Josele Santiago, Uxía, Sérgio Tannus, Guillerme Fernández, Guadi Galego, Gloria Van Aersen… Este ano o público de Cans terá a oportunidade de desfrutar dunha retrospectiva dos seus videoclips e da súa actuación dentro do programa de Minicans, onde asistiremos á primeira interpretación en directo da canción do festival deste ano: “Cans & Cadelas”.

Obradoiro de cine “Da imaxinación á pantalla” – Participa Méliès

Obradoiro de cine “Da imaxinación á pantalla” – Participa Méliès

Venres 25 | 17h30 | Parque do Río e Baixo de Carlos

Duración: 2 horas 30 minutos.

Da man da fabulosa imaxinación de Georges Méliès á hora de trasladar a maxia ao cinema, este obradoiro iniciará a rapaces e rapazas na linguaxe e o proceso cinematográfico aprendendo a realizar unha curtametraxe fantástica. A través de exercicios prácticos pasarase da idea ao guión, e do guión á gravación (incluíndo efectos especiais sinxelos) e finalmente á edición. Os traballos finais proxectaranse ás 20h00 no Baixo de Carlos e poderán presentarse ao concurso Participa Méliès, unha iniciativa da Obra Social La Caixa, que nos ofrece este obradoiro. A docencia correrá a cargo de Alexis Borrás, realizador e educador audiovisual, que ten traballado con directores do talento de Juanma Bajo Ulloa ou Borja Cobeaga e é profesor na Universitat Autònoma de Barcelona.