12.000 persoas asisten ao Festival de Cans na súa edición con programación máis ambiciosa

A décimo quinta edición do Festival de Cans congregou ao longo dos seus catro días de duración a unhas 12.000 persoas que esgotaron todas as sesións con entradas á venda, ben anticipadamente ou durante a celebración do evento. Continúe lendo 12.000 persoas asisten ao Festival de Cans na súa edición con programación máis ambiciosa

Matria bate récords e faise con catro premios no 15º Festival de Cans

O Festival de Cans entregou hoxe, na gala final do seu día grande, os premios correspondentes á súa 15ª edición. A curta Matria, de Álvaro Gago, fixo historia ao converterse na primeira en acadar catro premios en Cans Continúe lendo Matria bate récords e faise con catro premios no 15º Festival de Cans

Fernando Trueba, no Coloquio na Leira en Cans: “A comedia é un misterio”

Esta mañá, Fernando Trueba foi o protagonista dun memorable Coloquio na Leira en Cans, no que falou de humor, de cinema e de proxectos futuros, ademais de compartir cun atentísimo público anécdotas dos mitos da séptima arte cos que tivo a fortuna de compartir filmes ou comidas. Continúe lendo Fernando Trueba, no Coloquio na Leira en Cans: “A comedia é un misterio”

Fernando Trueba, Gracia Querejeta e Burning encabezan o día da entrega de premios en Cans

Un ano máis, o Festival de Cans chega á súa fin e faino por todo o alto, coa entrega dos premios desta 15ª edición pero tamén co audiovisual, a música e os encontros máis interesantes. Continúe lendo Fernando Trueba, Gracia Querejeta e Burning encabezan o día da entrega de premios en Cans

O xurado de videoclips premia “Omertá”, dirixido por Gero Costas para BALA

Onte tivo lugar na Praza do Concello a gran festa dos videoclips da Noite GIA: proxectáronse as dezaoito pezas a concurso que amosan o estado actual da creatividade da música e o audiovisual galego, nun evento que rematou por todo o alto, co público bailando coa cumbia de Esteban & Manuel. Continúe lendo O xurado de videoclips premia “Omertá”, dirixido por Gero Costas para BALA

A Noite das Homenaxes, concertos e o audiovisual que vén protagonizan o venres en Cans

Hoxe venres a programación de Cans vén cargada de momentos emocionantes, incluíndo o que é probablemente o máis emotivo do Festival: a Noite das Homenaxes. A produtora Chelo Loureiro colocará a súa estrela no Torreiro e recibirá o Premio Pedigree’18, máximo galardón do Festival de Cans Continúe lendo A Noite das Homenaxes, concertos e o audiovisual que vén protagonizan o venres en Cans

KEVIN VS. RAY (AVANCE)

KEVIN VS. RAY (AVANCE)

Dirección e guión: Eduardo Herrero e Manuel Lemos.

Producido por: Grupo Control Z.

Vai de: Entre os anos 80 e 90 do século pasado, Kevin Weatherill vendeu centos de milleiros de discos á fronte do grupo británico Immaculate Fools. Un día deixouno todo atrás para se converter en Dirty Ray, un artesán da música a pequena escala. Agora está de volta no lugar en que máis valorado se sentiu sempre como artista. Aquí sempre será Kevin… sen deixar de ser Ray ao mesmo tempo. Porque cando o éxito te arrastra, ou nadas ou te afundes. Non hai maior éxito que a supervivencia.

Xénero: Documental musical.

Estado: en rodaxe.

O detalle: Galicia é a terra prometida particular do protagonista. A comezos dos anos 90 atopou o seu oco na tranquila vila chairega de Guitiriz. Tras un exilio de case dúas décadas nas montañas de Gales, desde 2016 está establecido en Cambados porque, desta volta, “quería vivir preto do mar”.

Sábado 26 | 18h00 | Invernadoiro de Mucha do Peso

Prezo: 5€ (concerto de Kevin Weatherill + presentación do primeiro avance de Kevin vs. Ray)

Coa presenza de Kevin Weatherill, os directores Eduardo Herrero e Manuel Lemos máis Enrique Otero, da produtora Control Z.

 

CASAMANCE: LA BANDA SONORA DE UN VIAJE

CASAMANCE: LA BANDA SONORA DE UN VIAJE | 2016 | 92’ | español, francés, wolof

Dirección, guión e montaxe: Paloma Zapata.

Produción: Jordi Canora, Estefanía Ten.

Fotografía: Iñaki Gorraiz.

Son: Roger Orcau, Ramón Rico, Pablo Gregorio.

Música: Depedro, Dieuf-Dieul de Thies.

Elenco: Jairo Zavala “Depedro”, Ángel Carmona, Adamantios Kafetzis.

Vai de: “Non importa de onde son, importa cara a onde vou”, di Jairo Zavala (Depedro) cando lle preguntan polas súas orixes. Durante unha entrevista con Ángel Carmona xorde a idea de buscar a música que Jairo escoitaba na súa infancia. A viaxe a Senegal que segue está chea de música e ritmo: un percorrido cara o latido do mundo, o lugar onde se orixinaron o soul, a rumba e o rock. A procura da música do lendario “griot” (trobador) Lamine Konté leva a Depedro de Dakar a Casamance e, polo camiño, acaba compartindo actuacións ou jam sessions espontáneas.

Xénero: Documental musical.

O detalle: A de Cans é a primeira proxección nun festival galego deste filme que foi seleccionado xa en certames internacionais como o Visions du Réel CIFFR de Rotterdam, o festival de Guangzhou (China) e moitos outros especializados no documental musical, como o Docurock (Tenerife), o BMVF de Bogotá ou o MUVI de Lisboa.

Venres 25 | 18h30 | Baixo de Bugarín

Entradas esgotadas

Coa presenza da directora Paloma Zapata e o protagonista, Jairo Zavala “Depedro”, que actuará esa mesma noite no espazo Mahou da Leira de Alicia

RUBÉN DOMÍNGUEZ, UNHA DÉCADA DE CREACIÓN (2008-2018)

Rubén Domínguez, unha década de creación

Sábado 26 | 20h30 | Invernadoiro de Mucha do Peso

Prezo: 3€ (concerto de Pantis + retrospectiva de clips)
Coa presenza de Rubén Domínguez

Rubén Domínguez naceu e creceu en San Vicente, unha aldea de interior nunha península da costa atlántica. Neto de Siña Carme, fillo de Carme e Manolo, a súa primeira gran influenza foi Manolito, que lle descubriu Nirvana e Radio 3. O teletexto descubriulle as pelis de madrugada da 2 e nese momento decidiu que faría o que lle molase. Iso incluíu dende un comezo a música, con Telephones Rouges, Cudevaso, Chicharrón e hoxe como Pantis, pero tamén o deseño gráfico, múltiples proxectos artísticos baixo o colectivo Prenom (coa fotógrafa e realizadora Mar Catarina) e unha vintena de videoclips vinculados case sempre á escena musical galega, nos que desenvolveu unha mirada e unha estética propias dunha riqueza difícil de abarcar. No Cuberto de Mucha do Peto proxectaremos dez deles, que Rubén explica coas súas palabras:

SR. ANIDO – “16” (2008)

Este é o primeiro videoclip que realicei a partir dunha idea de Rafa Anido. Coñeciámonos desde pouco atrás e el, claro, enterouse de que estudara na Escola de Imaxe e Son. Eu aínda non tiña moi claro ao que me quería adicar dentro do campo da imaxe, máis aló da miña paixón polo cinema. Nel descubrín as posibilidades eternas do videoclip. Mesturalo todo e deixar todo con interrogantes. Narratividade, estética, xestualidade e colisións entre imaxe e ritmo. Aquí está a semente.

NOVEDADES CARMINHA – Yo No Uso Condón (2009)

No 2009 estábase cocendo rapidamente o Galician Bizarre. Multitude de bandas novas e moitas relacións persoais entre elas. Na edición do 2008 do Festival Sereas e Piratas coincidimos tocando Telephones Rouges e Novedades Carminha. Fixémonos colegas, claro. De aí, propuxéronme facer un videoclip coa miña visión a partir de imaxes que gravaran eles de si mesmos por Madrid. Naquel momento, e, cun corte máis punk na súa música, optei por gravar máis material nun concerto seu en Compostela, e montalo con cores primarias e textos de reminiscencias punk, a modo de karaoke. Hai un abuso intencionado do corte de planos en dúas tonalidades, aceleracións da imaxe e ruído en xeral. Tiña moito que ver co momento.

FRANC3S – ¿Cómo Haremos Para Desaparecer? (2011)

A primeira colaboración cos Franc3s e a primeira vez que me enfrentei a unha coreografía. Os medios de produción eran escasos e a coreografía era bastante pobre. Todo me lembraba a certos vídeos independentes dos oitenta nos que había ruído e amateurismo, pero ambas cousas, facían gañar en autenticidade ao que se mostraba. Franc3s eran unha banda rara, que, segundo os profesionais da música, non sabían tocar. Agora tampouco sabían bailar e o director do videoclip tampouco sabía limpar un croma.
Todo sumaba.

MULLET – Puerto Del Sonido (2012)

Realizado durante a miña estadía en Lisboa, comezou coma unha idea vaga para un traballo da universidade e foise consolidando ata dar pé ao resultado, que gañou na sección de videoclips do Festival de Cans do 2012. Cos experimentos levados a cabo nun videoclip anterior de Mano de Obra e cunha narrativa lineal sinxela, nel botín man do collage fotográfico para construír unha crítica da Igrexa e o goberno, en tempos moi escuros para moitos coletivos sociais, e, en especial, o LGTBI.

MUSEL – Raiolo (2015)

Este é o meu videoclip favorito de todos cantos fixen ata agora e dubido moito que algún o poida superar en contido e enerxías postas nel. É a segunda colaboración cun proxecto de Óscar Vilariño (Mullet, A Veces Ciclón, TAB) e nel volveume dar carta libre para facer o que quixera. Coa teima da inmersión na imaxe e das capas de contido que a compoñen, construín un relato en flashback, empregando material de arquivo do meu diario visual en Brasil e outras cintas de material anterior. Nel unha parella que se escribe desde a distancia con imaxes, narra os baleiros, as pausas, nun proceso cheo de colisións, pensamentos reiterativos, dor e perda. Un collage esquizofrénico, onde cada píxel conta.

PANTIS – Viaduto (2016)

O primeiro videoclip que realicei para min mesmo co proxecto de Pantis. Co disco recén saído e sen diñeiro para encargar un traballo externo, tirei de inventiva e practicidade para realizar un lyric-video minimalista e de ambiente escuro. Cun autorretrato en plano fixo e letras superpostas, o ritmo das palabras e os símbolos marca a montaxe e delimita o espazo, convertíndose as palabras, por momentos, en cárcere da imaxe.

CHICHARRÓN – Ensíname a durmir (2016)

Outro videoclip para outro proxecto persoal. Xunto con Mar Catarina, a miña compañeira en Prenom e grande realizadora e fotógrafa, pensamos a peza coma unha continuación do traballo gráfico desenvolvido na capa do disco Postal e, en xeral, en todo o concepto visual da banda para o álbum. Con imaxes de gran beleza filmadas por Mar Catarina ao longo de toda a costa galega e algunha que outra do Alentejo, compuxemos un videoclip de lonxanía, mirada e pouca presenza humana. Desas veces nas que a imaxe e a canción son indivisíbeis.

ESPOSA – Xardín Interior

Este videoclip é como unha segunda cara do videoclip de “¿Cómo Haremos Para Desaparecer?”. Que mudou en sete anos? Moito máis coñecemento técnico e moito máis claras as ideas. Quería un clip no que a presenza fora toda da banda e as súas personalidades tan marcadas e tan diferentes. Quería que estiveran tocando, porque a súa personalidade e inocencia no escenario tiña que ser capturada. Con estas premisas e botando man da miña querencia polo collage e a tolería visual, o videoclip constitúese como unha explosión de formas, rostros e pureza. Todo o tempo pensaba nunha portada dun disco dos Feelies que foi a inspiración para o deseño e a montaxe.

PANTIS – Alén (2017)

Un tour de force dun ano e tres meses. Comecei a facelo no meu tempo libre como xeito de experimentar formas na animación e no deseño gráfico. Pantis era un lugar perfecto para isto. A aventura foise complicando e atrasando por diferentes eventualidades, máis tamén se foi enriquecendo con máis coñececemento técnico e artístico. A historia foise moldeando ao meu percurso vital e acabou sendo un reflexo verdadeiro da temática da canción: a identidade, os remordementos e o amor.

PANTIS – Mar (2018)

Cuarto videoclip para Pantis e quizais o momento, a canción, de traballar a miña propia xestualidade. A través de bucles de imaxe que me fan, como personaxe do videoclip, suspenderme no tempo e no espazo, falo de bloqueos vitais, paredes invisíbeis que nos limitan e nos aplastan. Gravado no entorno de Cospeito, non sen dificultade polas inclemencias metereolóxicas, o espazo e a luz tamén falan das sensacións contidas e o berro sostido que se desenvolve durante todo o videoclip.

Palmarés do III Concurso de booktrailers ‘O Ollo de Vidro’

Logo de reunirse o xurado e pasar por duras deliberacións, hoxe á tarde vimos de coñecer as pezas premiadas no III Concurso de booktrailers ‘O Ollo de Vidro’, que este ano impulsa o Festival de Cans.

Premio do xuradoO principiño, de Laura Lorenzo, Ainoha Martínez, Monique Otero, Lourdes Manteiga e Carlos Lago (do IES Pino Manso). Continúe lendo Palmarés do III Concurso de booktrailers ‘O Ollo de Vidro’

O Festival de Cans acolle mañá a proxección dos seus dous filmes de apertura: ‘A estación violenta’ e ‘British Winters’

Mañá xoves, o Festival de Cans terá filme de apertura por partida dobre. Se habitualmente é unha longametraxe a encargada de inaugurar o Festival logo da Noite dos veciños e veciñas do mércores, este ano o público terá a oportunidade de desfrutar de dúas películas moi esperadas: A estación violenta British Winters. Continúe lendo O Festival de Cans acolle mañá a proxección dos seus dous filmes de apertura: ‘A estación violenta’ e ‘British Winters’

O 15º Festival de Cans abre mañá pondo o foco na literatura e a veciñanza

A 15ª edición do Festival de Cans comeza mañá mantendo o seu espírito de sempre, ese agroglamour que xunta o achegamento ás últimas novidades culturais e cinematográficas e a celebración da identidade da aldea. Continúe lendo O 15º Festival de Cans abre mañá pondo o foco na literatura e a veciñanza

Xa temos finalistas para ‘O ollo de vidro’, o concurso de booktrailers impulsado polo Festival de Cans

Mañá mércores, o Baixo de Bugarín acollerá ás 19:00 a final de ‘O ollo de vidro’, o concurso de booktrailers que o Festival de Cans impulsou este ano no marco da iniciativa da canle de YouTube Recoméndoche un libro. Continúe lendo Xa temos finalistas para ‘O ollo de vidro’, o concurso de booktrailers impulsado polo Festival de Cans

Coloquio na Leira: Fernando Trueba

Coloquio na Leira: Fernando Trueba


Sábado 26 | 12h00 | Espazo Mahou da Leira de Alicia

Fernando Trueba (Madrid, 1955) é, por palmarés, popularidade, prestixio e relevancia cultural, un dos cineastas imprescindibles da historia do cinema español. Igual que tantos grandes do cinema, foi crítico antes de dirixir a súa primeira película, Ópera prima. Dende aquela chegarían dezaseis filmes nunha traxectoria audaz e arriscada, lembrada, como é lóxico, polos seus numerosos éxitos: Sé infiel y no mires con quién, El año de las luces, El sueño del mono loco, La niña de tus ojos, El artista y la modelo ou Belle Époque, coa que gañou o Oscar a Mellor película en fala non inglesa. Un premio que se suma aos seus nove Goyas, a Concha de Prata a mellor director, un Oso de Prata do Festival de Berlín, ou o privilexio de ter colaborado cunha lista de intérpretes que faría o reparto soñado de calquera. Por suposto, están os grandes actores e actrices españois como Penélope Cruz, Carmen Maura, Fernando Fernán Gómez, Antonio Banderas, Ariadna Gil ou Antonio Resines, pero tamén unha serie de estrelas internacionais impresionante: Melanie Griffith, Daryl Hannah, Claudia Cardinale, Jean Rochefort, Ricardo Darín, Jeff Goldblum, Hanna Schygulla ou Miranda Richardson pisaron o plató con Trueba, que tamén colaborou co guionista máis lembrado do cinema español: Rafael Azcona.

Con todo, esta filmografía centrada en éxitos habitualmente ligados á comedia esconde tamén varios xiros máis ou menos inesperados, como o que deu cara o documental musical en Calle 54 e El milagro de Candeal (que por outra parte tiña un antecedente en Mientras el cuerpo aguante, o seu filme sobre Chicho Sánchez Ferlosio) ou a súa celebrada incursión na animación en Chico y Rita. Así mesmo, en paralelo á súa labor de director e guionista tamén produciu películas como Alas de mariposa (de Juanma Bajo Ulloa) ou La buena vida (do seu irmán David Trueba) e foi presidente da Academia das Artes e as Ciencias Cinematográficas.

No coloquio da Leira de Alicia poderemos escoitar as experiencias e opinións deste gran contador de historias, que é en si mesmo historia viva do cine español.

 

 

Coloquio na Leira: Gracia Querejeta

Coloquio na Leira con Gracia Querejeta

Coloquio na Leira con Gracia Querejeta
Sábado 26 | 17h00 | Espazo Mahou da Leira de Alicia

Poucas persoas teñen no cine español actual unha traxectoria coa relevancia da de Gracia Querejeta (Madrid, 1962). Gañadora dun Goya (pola curta documental El viaje del agua) ou un Premio do Xurado de Donosti (polo guión de Siete mesas de billar francés), a súa vida estivo intimamente ligada ao cinema dende pequena por mor da súa familia: é filla da deseñadora de vestiario María del Carmen ‘Maiki’ Marín e o produtor Elías Querejeta. Sendo nena xa apareceu diante das cámaras en Las secretas intenciones (de Antxon Eceiza, protagonizada por Jean-Louis Trintignant) e Las palabras de Max (de Emilio Martínez Lázaro), pero a súa vocación non era a de ser actriz, e estudou Historia Antiga antes de poñerse detrás da cámara e iniciar a carreira de directora que tanto recoñecemento lle traería.

Na súa obra destaca o tratamento das relacións familiares como tema fundamental e a crítica ten recoñecido especialmente o seu talento para a dirección de actores e actrices e o traballo con intérpretes adolescentes. Este protagonismo de personaxes xuvenís é común á súa primeira longa Una estación de paso, que gañou o Premio Especial do Xurado da Seminci en 1992, a exitosa Héctor, nominada a catro Goyas e gañadora no Festival de Málaga de 2004, e a máis recente 15 años y un día, tamén gañadora en Málaga. Ao longo da súa carreira ten colaborado cun listado de profesionais que amosa a relevancia do seu traballo: guionistas como David Planell, Antonio Mercero, Manuel Gutiérrez Aragón ou seu pai Elías Querejeta, actores e actrices como Bibi Andersson, Joaquim de Almeida, Adriana Ozores, Blanca Portillo, Amparo Baró ou Antonio de la Torre… Entre esas colaboracións destaca a que iniciou con Maribel Verdú en Siete mesas de billar francés, que suma catro filmes con Ola de crímenes, a comedia que estreará este ano.

A maiores do seu prestixioso traballo na ficción, Gracia Querejeta ten protagonizado tamén apreciables incursións no documental, ás veces no ámbito deportivo, como en La roja. De Brasil a Brasil ou Di Stéfano, e ás veces no ámbito político, como o filme colectivo Hay motivo ou Primarias, seguimento realizado con Fernando León de Aranoa e Azucena Rodríguez da campaña que enfrontou a Joaquín Almunia e Josep Borrell polo liderado do PSOE. Tamén explorou a dirección para televisión, onde ten participado en proxectos tan populares como Cuéntame cómo pasó ou Hospital Central, e foi brevemente vicepresidenta da Academia das Artes e as Ciencias Cinematográficas.

No día grande do Festival teremos a fortuna de contar con esta prestixiosa cineasta para falar sobre a súa traxectoria de toda unha vida ligada ao cinema.

Encontros AISGE con actores e actrices

Encontros AISGE con actores e actrices

Miércoles 24, jueves 25 y viernes 26 | 11h30 | Baixo do Moncho

Despois do éxito na pasada edición, repítese a colaboración entre o Festival de Cans e AISGE, pola que o Baixo de Moncho acollerá durante tres mañás seguidas coloquios nos que diferentes intérpretes analizarán o papel dos actores e actrices na sociedade dende múltiples perspectivas. O encontro do mércores 23 levará o título de Pioneiros no oficio de interpretar e contará con dúas figuras esenciais da arte dramática en Galicia para analizar a evolución da profesión nos últimos cincuenta anos: Manuel Lourenzo (de actualidade polo seu papel de Terito en Fariña), e Pilar Pereira. O xoves 24 contaremos con Tamara Canosa, Mariana Fernández e Berta Ojea, tres actrices que participan tamén de asociacións e institucións, para debater no encontro Igualdade: avanzamos algo desde o ano anterior? Finalmente, o venres 25 teremos a oportunidade de escoitar a Isabel Blanco, Nieve de Medina e Nieves Rodríguez en Acoso sexual, fin do tabú? explicando dende o ámbito da interpretación esta cuestión que nos últimos tempos comeza a tratarse abertamente.

Programa en directo: “El séptimo vicio” de Radio 3, con Javier Tolentino

Programa en directo: El séptimo vicio, de Radio 3, con Javier Tolentino

Mércores 23 | 19h00 | Baixo de Moncho
Xoves 24 | 16h00 | Casa do Cid
Venres 25 | 20h00 | Baixo de Moncho

Este ano El séptimo vicio instálase en Cans. O xornalista Javier Tolentino conducirá durante tres días dende o Festival o programa radiofónico de referencia dos cinéfilos e cinéfilas, en concreto dende lugares tan emblemáticos do festival como o Baixo de Moncho ou a Casa do Cid. O público de Cans poderá ver así en directo as entrevistas e actuacións deste espazo que defende apaixonadamente o movemento das curtametraxes e tenta retratar as novas vangardas cinematográficas.

Encontro sobre subtitulado e linguas minorizadas

Encontro sobre subtitulado e linguas minorizadas

Xoves 24 | 13h00 | Baixo do Moncho

O cinema, e en xeral a cultura creada en linguas minorizadas, atópase en moitas ocasións con barreiras de cara á súa distribución e exhibición. O experto da Universidade de Vigo Pablo Romero-Fresco e os cineastas galegos Alfonso Zarauza e Álvaro Gago abordarán o papel do subtitulado como ferramenta para a diversidade cultural en relación ao noso audiovisual, mais tamén para afondar no que o subtitulado supón para a accesibilidade de persoas que non teñen as capacidades plenas para percibir un filme.

Magín Blanco

Magín Blanco

Sábado 26 | 13h00 | Baixo de Carlos e Parque do Río | Actividade en colaboración coa Secretaría Xeral de Política Lingüística – Xunta de Galicia.

Retrospectiva de videoclips + concerto

Dende 2010, Magín Blanco vén editando unha serie marabillosa de discos orientados ao público infantil, xoias do xénero con elementos teatrais como A nena e o grilo, Gatux@ ou o recente Camiños. Este aparente cambio de orientación non foi tan brusco como podería semellar, xa que a calidade literaria das letras e a facilidade para a colaboración con músicos e músicas de diferentes estilos son constantes dunha carreira discográfica que iniciou como líder de La Rosa, xunto cos tamén ourensáns Cosecha Roja unha das bandas máis inxustamente ignoradas na historia do pop en Galicia. Do seu talento da fé o listado de artistas que aparecen nos seus discos: Josele Santiago, Uxía, Sérgio Tannus, Guillerme Fernández, Guadi Galego, Gloria Van Aersen… Este ano o público de Cans terá a oportunidade de desfrutar dunha retrospectiva dos seus videoclips e da súa actuación dentro do programa de Minicans, onde asistiremos á primeira interpretación en directo da canción do festival deste ano: “Cans & Cadelas”.

Obradoiro de cine “Da imaxinación á pantalla” – Participa Méliès

Obradoiro de cine “Da imaxinación á pantalla” – Participa Méliès

Venres 25 | 17h30 | Parque do Río e Baixo de Carlos

Duración: 2 horas 30 minutos.

Da man da fabulosa imaxinación de Georges Méliès á hora de trasladar a maxia ao cinema, este obradoiro iniciará a rapaces e rapazas na linguaxe e o proceso cinematográfico aprendendo a realizar unha curtametraxe fantástica. A través de exercicios prácticos pasarase da idea ao guión, e do guión á gravación (incluíndo efectos especiais sinxelos) e finalmente á edición. Os traballos finais proxectaranse ás 20h00 no Baixo de Carlos e poderán presentarse ao concurso Participa Méliès, unha iniciativa da Obra Social La Caixa, que nos ofrece este obradoiro. A docencia correrá a cargo de Alexis Borrás, realizador e educador audiovisual, que ten traballado con directores do talento de Juanma Bajo Ulloa ou Borja Cobeaga e é profesor na Universitat Autònoma de Barcelona.

O Cinematomago

O Cinematomago

Sábado 26 | 16h30 | Cuberto de Pato

Prezo: 3€
Duración: 45 minutos

Un cinematógrafo é un aparello que permite proxectar imaxes creando unha sensación de movemento, e un mago é unha persoa que ten a capacidade de conseguir cousas extraordinarias cos seus poderes sobrenaturais. O Cinematomago é esa personaxe que converte as imaxes en movemento en maxia. Todos e todas escoitamos falar nalgunha ocasión da “maxia do cine”, e neste caso a través do seu Cinematomago, o Mago Paco fará desta frase unha realidade convertendo escenas de clásicos do cine de todas as épocas nun espectáculo máxico en directo.

Therefilme

Therefilme (con Paulo Nimoy)

Sábado 26 | 17h30 | Cuberto de Antonio

Prezo: 3€
Duración: 45 minutos

O theremin é un instrumento cun aquel de maxia, xa que se controla sen tocalo, por medio da posición relativa entre as mans da persoa que o toca e a súa antena. Paulo Pascual, un dos pouquísimos thereministas de España, levará á rapazada por un breve percorrido pola relación do cinema coa música dun xeito moi divertido, musicalizando ao vivo co seu theremin diferentes secuencias de cinema de diferentes maneiras. Así, xogará coas distintas sensacións producidas a partir do tratamento do son en filmes nos que a presenza da muller xoga un importante papel.

Unha vida de cine

Unha vida de cine. Contacontos ilustrado sobre María Casares (con Polo Correo do Vento)

Sábado 26 | 18h30 | Cuberto de Pato

Precio: 3€
Duración: 45 minutos

Nesta actividade, nenos e nenas escoitarán un conto a medida que trazan un storyboard, xogando cos diferentes planos empregados no cine. Despois realizarán un obradoiro de debuxo da lendaria actriz galega María Casares. Este contacontos ilustrado corre a cargo de Polo Correo do Vento, colectivo especializado en actividades lúdicas dirixidas ao público máis novo, promovendo a lectura, a creatividade e a comprensión oral en galego.

Curtas de animación producidas por Chelo Loureiro

Curtas de animación producidas por Chelo Loureiro

Sábado 26 | 20h30 | Cuberto de Antonio

Coa presenza de Chelo Loureiro

Unha parte fundamental dos traballos producidos por Chelo Loureiro, a nosa homenaxeada co Premio Pedigree este ano, son curtametraxes de animación que foron aclamadas e premiadas pola súa calidade. Contaremos coa súa presenza para presentar un programa de tres delas.

A FLOR MÁIS GRANDE DO MUNDO

Dirección: Juan Pablo Etcheverry.

Guión: Juan Pablo Etcheverry, baseado nun conto de José Saramago.

Produción: Pancho Casal, Laura Fernández Espeso, Chelo Loureiro.

Montaxe: Juan Pablo Etcheberry.

Música: Emilio Aragón.

Elenco: José Saramago.

Vai de: Un escritor que non se sinte capaz de escribir unha historia infantil comeza a relatar como sería esta historia que quere contar: unha tarde de verán, un neno de sete anos decide explorar o fascinante mundo existente a cinco minutos da súa casa.

Xénero: Conto.

O detalle: O propio José Saramago é o narrador nesta adaptación do único conto para nenos e nenas que escribiu, e que estivo nominada a un Goya.

 

O SOLDADIÑO DE CHUMBO

Dirección: Tomás Conde, Virginia Curiá.

Guión: Tomás Conde e Virginia Curiá, baseado nun conto de H.C. Andersen.

Produción: Pancho Casal, Chelo Loureiro, Ana Fernández.

Música: Emilio Aragón.

Son: Cinemar Films.

Elenco: Manuel Manquiña, Luís Piedrahita.

Vai de: Nun crisol, un artesán funde chumbo para construír unhas figuriñas. O metal non é dabondo para todos os moldes e a última figuriña queda sen unha perna. Anos máis tarde un paquete chega a un museo de xoguetes…

Xénero: Conto.

O detalle: Esta curta foi rodada no Museo do Xoguete de Allariz.

 

O XIGANTE

Dirección: Julio Vanzeler, Luis da Matta Almeida.

Guión: Nélia Cruz.

Produción: Chelo Loureiro.

Montaxe: Pedro Lino.

Música: Nani García.

Son: Nani García.

Vai de: Un xigante leva unha nena no seu corazón. O seu corazón é como unha gran fiestra dende onde a nena descobre e entende o mundo no que vivimos… Un día, ella terá que marchar. Coa súa maleta chea de soños e esperanzas comezará a crear un novo mundo coa herdanza dos seus pais. Isto é medrar!

Xénero: Conto.

O detalle: Esta curtametraxe conquistou o público de máis de 50 festivais de todo o mundo.

A estación violenta

A ESTACIÓN VIOLENTA | 2017 | 73’ | galego

Dirección: Anxos Fazáns

Guión: Anxos Fazáns, Ángel Santos, Xacobe Casas, Daniel Froiz.

Produción: Daniel Froiz, Matrioska Producciones.

Montaxe: Anxos Fazáns, Iria Silvosa, Diana Toucedo.

Fotografía: Alberte Branco.

Son: Xavi Souto.

Música: Charles Rapante.

Elenco: Alberto Rolán, Nerea Barros, Xosé Barato, Laura LaMontagne, Antonio Durán ‘Morris’, Xiana Arias.

Vai de: A vida non é inofensiva. Pode ser esgotadora e frustrante. A Manuel gustaríalle ser escritor, pero en lugar diso vive atrapado na súa rutina, incapaz de afrontar as súas emocións. O verán e o inesperado reencontro cos seus mellores amigos de xuventude farán estoupar todas as súas pulsións.

Xénero: Drama.

O detalle: A estación violenta é unha adaptación libre da primeira novela de Manuel Jabois e pasou xa polo BAFICI, o Festival de Cine Europeo de Sevilla ou o D’A de Barcelona. A de Cans será a súa primeira grande proxección pública en Galicia antes da súa estrea en salas.

Xoves 24 | 20h00 | Círculo Recreativo Cultural
Coa presenza de Anxos Fazáns, Nerea Barros, Alberto Rolán, Xosé Barato e Antonio Durán ‘Morris’

British Winters

BRITISH WINTERS | 2017 | 100’ | inglés

Dirección: Andrew Turner, Roque Cameselle.

Guión: Andrew Turner.

Produción: Steve Swindon, Neil Dunsire, Lee Welburn, Sara Pearson, TAPE Community Music and Film.

Montaxe: Andrew Turner, Roque Cameselle.

Fotografía: Liam Plimley.

Son: Sean Pritchard, Lukasz Kusmirek.

Música: Andrew Kemp.

Elenco: Andrew Turner, Jess Healy, Josephine Wynne-Eyton, Jonathan Williams.

Vai de: Noel Winters síntese só este Nadal. Só, malia estar rodeado de amigos e familia. Esta é a historia dun apático mozo, que xa non é tan mozo, tentando cambiar o seu estilo de vida Desilusionado consigo mesmo e co mundo que o rodea, atopará inspiración na súa irmá pequena, Hannah.

Xénero: Comedia dramática.

O detalle: É a primeira longa de imaxe real dirixido polo tudense Roque Cameselle, despois de ter debutado na animación con El pequeño mago. Antes de ser un filme, British Winters foi unha novela, escrita por Andrew Turner ao rematar a súa etapa universitaria en 2008, para logo atopar os recursos para filmar gracias a TAPE Community Music and Film, unha asociación que apoia proxectos creativos.

Xoves 24 | 17h00 | Círculo Recreativo Cultural
Coa presenza dos directores Roque Cameselle e Andrew Turner, tamén protagonista do filme

Versogramas

VERSOGRAMAS | 2018 | 75’ | galego, español, inglés

Dirección: Belén Montero, Juan Lesta.

Guión: Belén Montero (idea orixinal: Celia Parra).

Produción: Juan Lesta, Belén Montero, Esferobite S.C., Celia Parra.

Fotografía: Ricky Morgade.

Música: Isaac Garabatos.

Elenco: Yolanda Castaño, Dionisio Cañas, Miriam Reyes, Antón Reixa, Eugeni Bonet, Martha McCollough, Daniel Cuberta, entre outros.

Vai de: Versogramas é unha viaxe emocional cara o descubrimento dun novo fenómeno artístico de crecente popularidade. Poetas e cineastas cóntannos como ven a vida a través deste xénero e axudan a contestar a pregunta: que é iso da videopoesía?

Xénero: Documental de creación.

O detalle: Versogramas é un proxecto transmedia que inclúe, ademais do documental de creación que veremos en Cans, unha exposición, un filme experimental, un webdoc e un libro-DVD actualmente en produción coa Editorial Galaxia.

Mércores 23 | 17h00 | Baixo de Bugarín
Coa presenza da directora Belén Montero, o co-director Juan Lesta, a produtora Celia Parra e o poeta Antón Reixa

María Solinha 2.0

MARÍA SOLINHA 2.0

Dirección: Ignacio Vilar.

Guión: Ignacio Vilar, Ermel Morales, Andrea Santos.

Producido por: Vía Láctea Filmes.

Vai de: Navia, unha moza de Cangas, soña con ser unha grande actriz. Obsesionada por dominar un revolucionario método interpretativo baseado na premisa grega “coñécete a ti mesmo”, non dubida en poñer en práctica un arriscado plan no que implica á súa profesora e amiga Montserrat. Será quen de acadar o seu obxectivo sen que o prezo social e persoal da súa ousadía lle resulte insoportable?

Xénero: Drama.

Estado: En pre-produción.

O detalle: A descuberta da actriz Andrea Santos, natural de Cangas, e dos seus primeiros pasos no mundo da interpretación inspiraron a Ignacio Vilar a escribir esta historia que remite inevitablemente á lenda de María Soliña e convida ao público a reflexionar sobre o papel da muller no século XXI, a través dunha orixinal oda ao amor e á liberdade.

Ursúas

URSÚAS

Dirección e guión: Roi Fernández e Laura Villaverde.

Producido por: Marta Valverde.

Vai de: Un antidisturbios de orixe galega e unha inmigrante peruana sen papeis realizan unha viaxe iniciática dende Alemaña ata Fisterra. Un camioneiro leva á súa sobriña actriz de Galicia a Italia a mercar unha parcela de Sol. Varios homes e mulleres viven de maneira alternativa, apartados da sociedade: un campamento en Santiago, un autobús varado, unha casa recuperada na montaña…

Xénero: Filme transmedia.

Estado: En fase de rodaxe.

O detalle: Roi Fernández gañou en 2013 o premio do xurado en Cans pola curta Calquera infinito posible.

O corpo aberto

O CORPO ABERTO

Dirección: Ángeles Huerta.

Guión: Ángeles Huerta e Daniel D. García.

Producido por: OlloVivo Produccións.

Vai de: Outono de 1907. Miguel, un xoven mestre, ten como primeiro destino unha escola en Lobosandaus, unha aldea perdida no Xurés. Quere iluminar os seus alumnos coa luz da razón pero atópase cunha comunidade dominada polas crenzas atávicas. Na pousada coñece a Mauro, un revolucionario portugués namorado de Dorina, a muller dun contrabandista do lugar…

Xénero: Western gótico.

Estado: Rematada a terceira versión de guión, pechando acordos de coprodución.

O detalle: Adaptación de “Lobosandaus”, primeiro relato de Arraianos, de Xosé Luís Méndez Ferrín.